← กลับหน้ารวมบทความ
บัญชีและภาษี
อ่านแล้ว 1 ครั้ง

เช่าซื้อรถยนต์ บัญชีกับภาษีต่างกันอย่างไร? ดอกเบี้ย ค่าเสื่อม และ ภ.ง.ด.50

สรุปวิธีบันทึกสัญญาเช่าซื้อรถยนต์ตาม TFRS for NPAEs เทียบกับราคาทุนและค่าเสื่อมทางภาษี พร้อมตัวอย่างปรับปรุงกำไรใน ภ.ง.ด.50 และข้อจำกัดรถยนต์นั่ง

ภาพปกบทความ เช่าซื้อรถยนต์ บัญชีกับภาษีต่างกันอย่างไร? ดอกเบี้ย ค่าเสื่อม และ ภ.ง.ด.50

คำตอบสั้น ๆ: รถยนต์ที่ได้มาตามสัญญาเช่าซื้อซึ่งเข้าเกณฑ์สัญญาเช่าเงินทุน มีราคาทุนและค่าใช้จ่ายทางบัญชีต่างจากเกณฑ์ภาษี ทางบัญชีรับรู้สินทรัพย์และหนี้สินด้วยมูลค่ายุติธรรมหรือมูลค่าปัจจุบันของเงินขั้นต่ำที่ต้องจ่ายแล้วแต่จำนวนใดต่ำกว่า จากนั้นแยกค่าเสื่อมราคากับค่าใช้จ่ายทางการเงิน แต่ทางภาษีให้ถือราคาที่ต้องชำระทั้งหมดเป็นต้นทุนและหักค่าเสื่อมตามหลักเกณฑ์ภาษี จึงมักต้องปรับปรุงกำไรสุทธิใน ภ.ง.ด.50

เริ่มจากแยกให้ถูกว่าเป็นสัญญาอะไร

ชื่อสัญญาเพียงอย่างเดียวไม่ใช่ข้อยุติ ต้องพิจารณาเนื้อหาว่ามีการโอนความเสี่ยงและผลตอบแทนของความเป็นเจ้าของเกือบทั้งหมดหรือไม่ โดยสัญญาเช่าซื้อรถยนต์ที่กรรมสิทธิ์จะโอนเมื่อชำระครบมักมีลักษณะเป็นสัญญาเช่าเงินทุน แต่ต้องตรวจเงื่อนไขจริงทุกครั้ง

ตัวบ่งชี้ตาม TFRS for NPAEs บทที่ 14 เช่น มีการโอนกรรมสิทธิ์เมื่อสิ้นสุดสัญญา มีสิทธิซื้อในราคาต่ำกว่ามูลค่ายุติธรรมมาก อายุสัญญาครอบคลุมอายุเชิงเศรษฐกิจส่วนใหญ่ หรือมูลค่าปัจจุบันของจำนวนเงินขั้นต่ำที่ต้องจ่ายเกือบเท่ามูลค่ายุติธรรม อย่างไรก็ดี ตัวบ่งชี้เหล่านี้ไม่ใช่ข้อยุติหากข้อเท็จจริงอื่นแสดงว่าไม่ได้โอนความเสี่ยงและผลตอบแทนเกือบทั้งหมด

วิธีรับรู้ทางบัญชีตาม TFRS for NPAEs

  1. วันเริ่มสัญญา: รับรู้รถยนต์เป็นสินทรัพย์และรับรู้หนี้สินตามสัญญาเช่าเงินทุน ด้วยมูลค่ายุติธรรมหรือมูลค่าปัจจุบันของจำนวนเงินขั้นต่ำที่ต้องจ่ายแล้วแต่จำนวนใดต่ำกว่า และรวมต้นทุนทางตรงเริ่มแรกที่เกี่ยวข้องไว้ในต้นทุนสินทรัพย์
  2. แต่ละงวด: แยกเงินผ่อนเป็นส่วนลดหนี้สินและค่าใช้จ่ายทางการเงิน โดยปันส่วนให้เกิดอัตราดอกเบี้ยคงที่ต่อยอดหนี้คงเหลือ
  3. ค่าเสื่อมราคา: ใช้นโยบายเดียวกับสินทรัพย์ประเภทเดียวกันที่กิจการเป็นเจ้าของ หากคาดว่าจะได้กรรมสิทธิ์อย่างสมเหตุสมผลให้คิดตามอายุการใช้ประโยชน์ หากไม่แน่นอนให้คิดภายในอายุสัญญาหรืออายุการใช้ประโยชน์แล้วแต่ระยะเวลาใดสั้นกว่า
  4. เปิดเผยข้อมูล: แสดงมูลค่าตามบัญชีสุทธิ ภาระชำระในอนาคต และข้อมูลตามข้อกำหนดของสัญญาเช่าเงินทุน

ทางภาษีคิดต่างอย่างไร

ประเด็นบัญชี NPAEsภาษีเงินได้นิติบุคคล
ราคาทุนเริ่มแรกมูลค่ายุติธรรมหรือมูลค่าปัจจุบันของเงินขั้นต่ำที่ต้องจ่าย แล้วแต่จำนวนใดต่ำกว่าราคาที่พึงต้องชำระทั้งหมดตามสัญญาเช่าซื้อ
ดอกเบี้ย/ค่าใช้จ่ายทางการเงินรับรู้แยกตามอัตราคงที่ของยอดหนี้คงเหลือไม่ได้หักแยกเป็นดอกเบี้ย เพราะรวมอยู่ในต้นทุนทรัพย์สินเพื่อคิดค่าเสื่อมทางภาษี
ค่าเสื่อมราคาตามอายุการใช้ประโยชน์และนโยบายบัญชีตามมาตรา 65 ทวิ (2) และพระราชกฤษฎีกาฯ ฉบับที่ 145 โดยรถยนต์ทั่วไปอยู่ในทรัพย์สินอย่างอื่น อัตราไม่เกินร้อยละ 20 ต่อปี และต้องเฉลี่ยตามระยะเวลาที่ได้ทรัพย์สินมาในรอบบัญชี
เพดานรายปีของรถเช่าซื้อไม่มีเงื่อนไขแบบภาษีข้อนี้ค่าเสื่อมที่หักในรอบบัญชีต้องไม่เกินค่าเช่าซื้อหรือราคาผ่อนที่ต้องชำระในรอบนั้น

ตัวอย่างปรับปรุงใน ภ.ง.ด.50

สมมติรถบรรทุกมีราคาเงินสด 495,000 บาท ยอดชำระตามสัญญารวม 570,000 บาท ทางบัญชีคิดค่าเสื่อมเต็มปี 99,000 บาท และรับรู้ค่าใช้จ่ายทางการเงินปีแรก 45,616 บาท ส่วนค่าเสื่อมทางภาษีตามตัวอย่างเท่ากับ 114,000 บาท โดยสมมติว่าได้รถตั้งแต่วันแรกของรอบบัญชีและยอดผ่อนที่ถึงกำหนดในปีนั้นไม่น้อยกว่า 114,000 บาท

รายการจำนวนเงิน
ค่าเสื่อมราคาทางบัญชี99,000 บาท
ค่าใช้จ่ายทางการเงินทางบัญชี45,616 บาท
รวมค่าใช้จ่ายทางบัญชี144,616 บาท
ค่าเสื่อมราคาทางภาษี114,000 บาท

แนวทางกระทบยอดจากกำไรทางบัญชีเป็นกำไรทางภาษีคือ บวกกลับค่าใช้จ่ายทางการเงิน 45,616 บาท และหักเพิ่มส่วนต่างค่าเสื่อมทางภาษีที่สูงกว่าทางบัญชี 15,000 บาท ผลสุทธิคือกำไรทางภาษีเพิ่มขึ้น 30,616 บาท ทั้งนี้ ตัวเลขจริงต้องคำนวณตามวันที่ได้ทรัพย์สิน ตารางดอกเบี้ย ยอดผ่อน และประเภทของรถ

รถยนต์นั่งไม่เกิน 10 ที่นั่ง ต้องระวังเพดาน 1 ล้านบาท

พระราชกฤษฎีกาฯ ฉบับที่ 315 กำหนดให้มูลค่าต้นทุนรถยนต์นั่งและรถยนต์โดยสารที่มีที่นั่งไม่เกิน 10 คน เฉพาะส่วนที่เกินคันละ 1 ล้านบาทเป็นรายจ่ายต้องห้าม จึงใช้ต้นทุนทางภาษีเกิน 1 ล้านบาทเพื่อหักค่าเสื่อมไม่ได้ เว้นแต่เข้าเงื่อนไขกิจการซื้อขายหรือให้เช่ารถยนต์ที่กฎหมายยกเว้นไว้

อย่าใช้เพดานนี้กับรถทุกคันโดยอัตโนมัติ: รถบรรทุกหรือรถยนต์โดยสารที่มีที่นั่งเกิน 10 คนต้องพิจารณาการจำแนกตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องและข้อเท็จจริงของรถ ไม่อยู่ในข้อจำกัดเดียวกับรถยนต์นั่งไม่เกิน 10 ที่นั่งเพียงเพราะเรียกรวมว่า “รถยนต์”

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • บันทึกเงินผ่อนทั้งงวดเป็นค่าใช้จ่าย ทำให้ไม่ได้แสดงสินทรัพย์และหนี้สินอย่างถูกต้อง
  • ใช้ดอกเบี้ยแบบหารเท่ากันทุกงวดทั้งที่มาตรฐานกำหนดให้ปันส่วนตามอัตราคงที่ต่อยอดหนี้คงเหลือ หรือใช้วิธีประมาณการที่ผลไม่แตกต่างอย่างมีสาระสำคัญ
  • นำค่าใช้จ่ายทางการเงินทางบัญชีหักภาษีซ้ำ ทั้งที่ดอกเบี้ยเช่าซื้อรวมอยู่ในต้นทุนภาษีแล้ว
  • คิดค่าเสื่อมภาษีเต็มปีทั้งที่ได้รถมาระหว่างปี โดยไม่เฉลี่ยตามระยะเวลาที่ได้ทรัพย์สินมา
  • ลืมตรวจว่า ค่าเสื่อมภาษีของปีเกินยอดเช่าซื้อหรือยอดผ่อนที่ต้องชำระในปีนั้นหรือไม่
  • ใช้ฐานภาษีเกิน 1 ล้านบาทสำหรับรถยนต์นั่งไม่เกิน 10 ที่นั่งที่ไม่เข้าเงื่อนไขยกเว้น
  • ปรับบัญชีให้เท่าภาษีโดยตรง แทนที่จะบันทึกบัญชีตามมาตรฐานแล้วทำรายการปรับปรุงนอกบัญชีในแบบ ภ.ง.ด.50

เอกสารทำงานที่ควรจัดเก็บ

  • สัญญาเช่าซื้อ ตารางผ่อน และหลักฐานเงินดาวน์
  • ใบกำกับภาษีหรือเอกสารซื้อรถ หลักฐานวันที่ได้รถ และวันที่รถพร้อมใช้งาน
  • ตารางแยกเงินต้นกับค่าใช้จ่ายทางการเงินตลอดอายุสัญญา
  • ทะเบียนสินทรัพย์และตารางค่าเสื่อมราคาทางบัญชี
  • ตารางค่าเสื่อมราคาทางภาษี แยกฐานภาษี อัตรา จำนวนวัน และเพดานยอดผ่อน
  • กระดาษทำการปรับปรุงกำไรสุทธิประกอบแบบ ภ.ง.ด.50

แหล่งอ้างอิงทางการ

• TFRS for NPAEs (ปรับปรุง 2565) บทที่ 14 ย่อหน้า 14.23–14.35: https://acpro-std.tfac.or.th/standard/2/มาตรฐานการรายงานทางการเงินสำหรับกิจการ-NPAEs

• ประมวลรัษฎากร มาตรา 65 ทวิ (2): https://www.rd.go.th/5939.html

• พระราชกฤษฎีกาฯ ฉบับที่ 145 มาตรา 4 และมาตรา 7: https://www.rd.go.th/2369.html

• พระราชกฤษฎีกาฯ ฉบับที่ 315 มาตรา 4–5: https://www.rd.go.th/2796.html

คำค้นที่เกี่ยวข้อง: เช่าซื้อรถยนต์ บันทึกบัญชี, ดอกเบี้ยเช่าซื้อ ภาษี, ค่าเสื่อมราคารถยนต์เช่าซื้อ, รถยนต์นั่ง 1 ล้านบาท, ปรับปรุง ภ.ง.ด.50 รถเช่าซื้อ, TFRS for NPAEs สัญญาเช่าเงินทุน

ตรวจสอบข้อมูล ณ วันที่ 9 พฤศจิกายน 2569 บทความนี้เป็นข้อมูลทั่วไป การคำนวณจริงต้องพิจารณาประเภทและจำนวนที่นั่งของรถ ข้อกำหนดในสัญญา วันที่พร้อมใช้งาน ตารางชำระ และลักษณะธุรกิจของผู้เช่าเป็นรายกรณี